آبلاردو مورل

1948 هاوانا- کوبا

فارغ­ التحصیل هنرهای زیبا از دانشگاه Yale

دارنده ی دکترای افتخاری از Bowdoin College

« اتاق تاریک در دل اتاق تاریک »

ABELARDO MORELL / Camera Obscura

در نگاه اول کمی گنگ و شلوغ است. نه آن به­ هم ریختگی و اعوجاجی که می­شناسیم. برای فهمیدن باید بهتردید. این تصویر سیاه و سپید چیزی بیش­تر از یک تخت­خواب کویین سایزِ چسبیده به دیوار با آباژور وکمدِ کشودارِ منعکس درآینه­ءکناری وکمی آن طرف­تردستگیرهء در است.

خوب که نگاه می­کنم، نیویورک 2004 را می­بینم با امپایراستیت واژگون بر دیوار اتاق که نوکِ تیزش تا روی ملافهء سپید تخت­خواب آبلاردو مورل(عکاس) کشیده می­شود.

بخش اولِ عکس(اتاق) وضوح قابل قبولی دارد اما بخش دوم(شهر) واضح نیست.می­پرسم چرا؟!

به عنوان مجموعه فکر می­کنم «اتاق تاریک» مگر این دوربین­های SLR از همان اتاقِ تاریکِ داوینچی به­ دنیا نیامده ­اند؟

مگر آبلاردو نمی ­تواند تمامِ سطحِ شیشهء اتاق خواب­اش را با رنگ سیاه بپوشاندو فقط یک روزنه در آن جا­بگذاردتا نورعبورکند و به دیوارِ اتاق بتابد؟ می­گویم:می­تواند! چون من در حال تماشای آن هستم.

شاید او یک صبح که از پنجره مشغول دیدن چشم­اندازی از نیویورک بوده و قهوه می­نوشیده،ناگهان چرخیده،نگاهی به دیوار پشتِ سرش انداخته بعد دوربین بزرگ­اش را در زاویه­ ای مناسب قرارداده و با خودش گفته:حالا چه کم دارم؟آهان!یک نیویورکِ واژگون. آن­گاه شیشه­ ها را با رنگِ سیاه اندوده و یک روزنهء گرد به قاعدهء سکهء پنجاه سنتی ایجاد کرده و سرآخر هم شاتر دوربین را باز گذاشته،رفته لباس­هایش را شسته و برگشته،شاتر را بسته و شده این عکس که من و شما می­ بینیم. اما، نه! مسلماَ به همین سادگی که گفتم نیست.

شاید آبلاردو مثل هر شب بعد از مطالعه در تخت کویین سایزش خوابیده و تا صبح نیویورک و امپایراستیت هوار شده بر پیکرش را خواب دیده و صبح شروع کرده به فکر و فکر و فکر...

او چگونه می­تواند کابوس­ اش را تصویر کند؟ او که نه نقاش است، نه نویسنده، نه فیلم ساز و نه... ، او عکاس است و عکاسی را خوب می­شناسد. پس عکس می­گیرد و همه چیز را تصویر می­کند حتا کابوس ­اش را. و این است معجزهء خلاقیت در عکاسی که من و شما در قاب آبلاردو می ­بینیم و بی­ تردید پایان راه نخواهد بود.

27/1/1388