به نام خدا
نام هرچه بیشتر بزرگ تر باشد،کم تر می توان به مرز بزرگی اش نزدیک شد. خواه با صوت و حرف، خواه با قلم و کلام که دومی چند ده بار پرخطرتر و سخت تر است. چراکه؛ صوت و حرف پخش می شود و گم در فضا اما کلمه می آید و قلم ثبت می کند و می شود سند که اگر مهمل باشد و گزاف می شود بلای جان و علیه حیات و اگرهم به راه باشد ومغزدار می شود محمل چرا و سئوال که؛ از کجا آوردی این تفسیر وعلت و برهان؟ تازه اگر بخت یار باشد و مسبب دشمن و دشمنی ها نشود.
پس عقل سلیم و سر بی درد حکم می کند، آدمی زادِ جویای نام و جاه اندکی با زاویهء احتیاط و احتمال جادهء میانه را در پیشگیرد و چیزی ننویسد که گریبانش بگیرد.بنده نیز که استثنا هیچ قاعده ای نیستم، واعظ غیر متعظ نمی شوم.راه اعتدال پیشه می کنم و از مسیر انصاف منحرف نه، که این گونه شایسته تراست و قدم لاکپشت وار به از جست خرگوشی.
این خلاصه، انعکاس تمایلات وسیاست شخص نگارندهءتفاسیر و توصیفات والبته نرم نرمکی قضاوت وارزیابی در این صفحه است که انشاالله مورد رضایت طبع عزیزان خواننده قرار گیرد.
No comments:
Post a Comment